Szogun – walki o XVI wieczną Japonię

Japońscy Daimyo walczący o panowanie nad średniowieczną Japonią to świetny pomysł na grę planszową, a wieża bitewna to genialny sposób na rozstrzyganie potyczek – gra idealna? Zapraszam do lektury recenzji Szoguna.

Zawartość pudełka
• 1 Plansza dwustronna
• 53 Karty prowincji
• 25 kart skrzyń wojennych
• 5 kart specjalnych
• 10 kart akcji
• 12 kart wydarzeń
• 5 kart Daimyo
• 5 osobistych plansz
• 310 kolorowych sześcianów
• 20 zielonych sześcianów
• 55 skrzyń wojennych
• 5 znaczników punktów zwycięstwa
• 5 znaczników ryżu
• 80 żetonów budynków
• 42 znaczniki buntu
• 1 3-częściowa wieża bitewna
• 1 tacka z przegródkami
• 1 suplement
• 1 instrukcja
Całość waży około 2,1 kilograma i jest naprawdę dobrze wykonana-rysunki na kartach prowincji są bardzo pomocne i łatwe do odczytania, plansza jest sztywna i wytrzymała, a wszystkie żetony kolorowe i porządnie zrobione.
Jak się w to gra?
W Szogunie, każdy z graczy wciela się w japońskiego Daimyo i otrzymuje na początek osobistą planszę. Następnie wszyscy gracze losują początkowe prowincje i rozstawiają na nich wojska korzystając z jednej strony planszy osobistej. Druga strona planszy pomocna jest w trakcie gry do planowania akcji. Gra trwa 2 lata po 4 runda, każda odpowiednia za inną porę roku-podczas wiosny, Lata i Jesieni gracze walczą o prowincję, zbierają ryż i stawiają budynki, aby w Zimie wykarmić chłopów i podliczyć Punkty Zwycięstwa. Wspomniane wcześniej akcje ustalają przebieg każdej z rund, a gracze ustalają na jakiej prowincji jaką akcję wykonają. Sprawia to, że gra jest nieco powolna, ale każdy ma czas aby jak najlepiej przemyśleć swoje ruchy. Warto jeszcze wspomnieć o wydarzenia przypadających osobno na każdą porę roku oraz na wybieraniu kolejności poprzez licytowanie kart specjalnych na początku rundy.
W ile osób i jak długo?
Szogun jest grą dla 3-5 graczy, czyli niestety nie wystarczą dwie osoby do rozpoczęcia partii. Gra ta jest jednak nieco długa, ponieważ potrzeba co najmniej półtorej godziny na pełną rozgrywkę.
Wady i zalety
Jak zwykle zacznę od wad gry, bo po pierwsze Szogun jest grą trudną, dlatego od razu zapraszam do filmu tłumaczącego zasady Szoguna, który niedługo zamieszczę-potrzeba co najmniej dwunastolatka żeby zrozumieć jej zasady. Po drugie Szogun jest grą powolną i może łatwo się znudzić, dlatego nie jest to gra, w którą gra się kilka razy pod rząd. Te dwie największe wady są jednak przyćmione przez wiele zalet tej gry: świetny kontekst historyczny, wieża bitewna, dokładne planowanie akcji, czy realistyczne reakcje ludności na zbiory w prowincji, czy brak ryżu. Wieża bitewna to bardzo dobry i sprawiedliwa metoda rozstrzygania pojedynków-wrzucane klocki wojsk do wieży albo wypadają i dają nam przygniatające zwycięstwo, lub pozostają częściowo w wieży dając nam przewagę w przyszłości. Wspomniane reakcje ludności na działania na danej prowincji mają się następująco-gdy zbieramy ryż, lub podatki, kładziemy znacznik buntu na prowincji, a gdy czynimy to po raz kolejny, wówczas chłopi buntują się przeciwko naszym wojskom. Z drugiej strony, gdy atakowana prowincja nie posiada żadnego znacznika buntu, oznacza to, że jesteśmy uznawani za dobrych władców i wojska chłopów ‘walczą’ po naszej stronie.
Ostateczna ocena
8+/10
Galeria