Beowulf – recenzja

Kto nie widział filmu, nie zna legendy, albo przynajmniej nie słyszał o Beowulfie? Zapewne nikt, szczególnie ze względu na hollywoodzką mega produkcję sprzed paru lat. Gra Beowulf oparta jest na mechanice znanej z gry Kingdoms i jest to pozycja bardzo dobra. Malkontenci i krytykanci mogą mówić, co chcą, ale doktor Knizia robi porządne gry i ta jest dobrym tego przykładem.

Zawartość pudełka

W pudełku od Beowulfa dostajemy komplet dobrze wykonanych elementów. Po pierwsze dla każdego gracza przysługuje 10 figurek, więc w pudełku jest ich łącznie 40. Figurki są wytrzymałe, dobrej jakości, w różnych kształtach. Oprócz tego, z grą dostajemy okrągłe znaczniki punktów sagi i 102 kwadratowe żetony, które dzielą się pomiędzy trzy etapy gry. W pudełku znajduje się również spora, nieźle zrobiona plansza.

Rozgrywka

W grze Beowulf rozkładamy na planszy żetony i nasze figurki, tak aby zebrać jak najwięcej punktów sagi. Jest to planszowa prezentacja epickiej legendy Beowulfa, którą gracze piszą za pomocą samego bohatera i jego współpracowników.

Gra podzielona jest na trzy etapy, a do każdego z nich, jest inna plansza i inny zestaw żetonów. Gracze rozpoczynają zabawę z dwoma kwadracikami w ręku i wszystkimi figurkami przed sobą. W swoim ruchu można wystawić figurkę na planszę, lub dobrać żeton i wystawić jeden z nich. Żetony dzielą się na ujemne i dodatnie i to one zdecydują, ile punktów dostaniemy pod koniec etapu. Każda figurka przynosi(lub odejmuje) tyle punktów, ile wynosi suma wartości na żetonach, w jej rzędzie i kolumnie. Wynika z tego, że należy wstrzymać się chwilę, z wystawianiem figurek, ale z drugiej strony nie można czekać zbyt długo, bo inaczej wszystkie lukratywne pozycje na planszy zostaną zajęte.

Oprócz tego, niektóre żetony mają specjalne zdolności, które są opisane na karcie pomocy gracza. Sprawiają one, że można je podmieniać, usuwać, przesuwać pionka, itp. Dzięki temu sytuacja na planszy zmienia się, nieraz diametralnie.

Taktyka

Jeśli pojmujesz zasady gry, które w zasadzie są proste, zastanawiasz się pewnie, jak grać, aby pomagać sobie, a nie innym. Rozwiązanie jest proste i dostrzegamy je po 1-2 partii w grę. Należy zaczynać od małych plusów i minusów, następnie zagrywać powoli pionki na planszę, a na końcu, wysokie plusy stawiać z największą możliwą korzyścią dla nas, a minusy na niekorzyść przeciwnika. Taktyka ta wydaje się być zbyt prosta, ale jej wprowadzenie w życie jest już większym problemem. Gracze zajmują szybko miejsca obok nas, żeby czerpać z plusów, które może postawimy(sam też tak robię). Dodatkowo łatwo przewidzieć, gdzie postawimy kwadracik, jeśli np. w jednym miejscu da nam punkty dwóm figurkom. Wynika z tego, że należy rozważnie balansować między odkrywaniem się, a zbyt długim wyczekiwaniem zagrania płytki.

Beowulf mało wojowniczy

W grze Beowulf: Gra Planszowa, która jest jedną z dwóch gier zatytułowanych imieniem tego sławnego bohatera nie czujemy klimatu oryginału. Z drugiej zaś strony, gra Beowulf: The Legend nie jest o wiele lepsza w tym temacie, ponieważ tam ruszamy pionka do kolejnych wydarzeń i zbieramy odpowiednie karty. Obie te gry posiadam i obie oparte są na czysto abstrakcyjnej mechanice, ale moim zdaniem Beowulf: Gra Planszowa jest o wiele ciekawsza.

Gra dla 2,3, czy 4 graczy?

Rozgrywka dla dwóch, lub trzech osób o wiele bardziej przypadła mi do gusty, niż ta dla 4 graczy. Różnią się one kilkoma cechami.

Po pierwsze możliwością kontroli sytuacji na planszy. Im więcej osób gra w Beowulfa, tym mniejsze maja szansę wskoczyć na dobrą pozycję stworzoną przez innych graczy. Oczywiście sporą zaletą gry jest jej nieprzewidywalność, ale w 4 osoby chaos na planszy i przekrzykiwanie się graczy jest zbyt wysokie.

Po drugie, o wiele bardziej męczący jest down time w rozgrywce dla 4 osób. Musimy czekać podczas kolejek trzech osób, a nie dwóch, ani jednej, do tego dochodzą jeszcze pertraktacje graczy. Licytacja i kłótnie w grze są zawsze ciekawe, ale w Beowulfie mamy często kilka opcji wyboru, którymi możemy pomóc, lub zaszkodzić różnym graczom. Pod względem płynności rozgrywki najbardziej podoba mi się wariant dla trzech osób.

Ostatnią różnicą w grze, w zależności od ilości graczy, jest ilość figurek na planszy. W każdym układzie ilościowym mamy ich dziesięć, ale zmienia się suma wszystkich figurek w grze. Taktyka dla dwóch, trzech osób różni się znacznie od tej dla czterech osób, w której na planszy jest gęsto, zbiera się mniej punktów i gra jest mniej ciekawa.

Na koniec

Podsumowując, Beowulf nie jest grą, która sprawdzi się dla każdego, szczególnie jeśli szukamy pozycji dla 4 osób. Z drugiej strony, łatwiej znaleźć drugą osobę do gry i zasiąść we dwójkę przy planszy, dlatego problem z czterema graczami jest nieistotny. Najważniejsza w grze jest jej mechanika, która jest naprawdę wciągająca. Cały czas szukamy atrakcyjnego miejsca na nasze figurki i staramy się jak najlepiej postawić nasze żetony. Gra się bardzo przyjemnie, niekoniecznie w każdej ilości graczy, ale nadal gra jest zdecydowanie warta swojej ceny.

Moja ocena:

Informacje podstawowe
Tytuł: Beowulf: Gra Planszowa
Typ gry: logiczna
Autor: Rainer Knizia
Wydawca: Galakta
Liczba graczy: 2-4
Wiek graczy: od 10 lat
Czas rozgrywki: 30-60 minut
Instrukcja: polska
Cena: ok. 110zł