Pod mikroskopem – 6. bierze!

Tym razem pod mikroskop wziąłem inną pozycję wydaną przez G3 – 6. bierze!. Gra ta jest pozycją wyśmienitą, uznaną przez MENSĘ najlepszą grą umysłową roku 1996, ale czy nie jest ona czasem zbyt losowa? Zapraszam do lektury.

Zawartość pudełka
• 104 karty
• instrukcja
Ciężko jest krytykować niewielką zawartość pudełka dla party game, w której atrakcyjność rozgrywki zależy raczej od towarzystwa niż od liczby elementów w grze. Karty w pudełku są ponumerowane od 1 do 104, oznaczone małymi głowami byka pomiędzy numerkami – oznaczają one punkty ujemne, które otrzymujemy na koniec gry.

Jak się w to gra?
W 6. bierze! każdy z graczy otrzymuje 10 kart do ręki, a 4 losowo wybrane karty układane są w rzędy, w których będą rozkładane karty w trakcie gry. W każdej kolejnej rundzie wszyscy gracze wybierają po jednej karcie, z tych trzymanych w ręku i kładą ją zakrytą przed sobą. Po odkryciu wszystkich kart na raz, gracz z najniższą kładzie ją pierwszy, aż do najwyższej. Wykładanie kart jest głównym punktem gry i opiera się na dwóch podstawowych zasadach:
• W rzędzie można układać tylko wyższe karty od poprzedniej.
• Kładąc kartę należy wybrać miejsce, w którym różnica miedzy ostatnią kartą, a kartą właśnie wykładaną jest najmniejsza.
Tytuł 6. bierze! odnosi się do zasad zabierania kart ze stołu, ponieważ szósta karta dołożona do rzędu bierze i staje się automatycznie pierwszą w rzędzie, a zebrane pięć kart posłużą do liczenia punktów ujemnych na koniec całej rozgrywki.
Sytuacje, w których zbieramy karty:
• Zmuszeni zasadami wykładania kart dokładamy szóstą kartę.
• Wyłożona przez nas karta w danej rundzie jest niższa od wszystkich ostatnich kart w czterech rzędach – wówczas samemu wybieramy rząd, z którego karty doliczane będą do naszej puli punktów ujemnych.
Na koniec gry liczy się punkty ujemne dla graczy, za Bycze Głowy znajdujące się na kartach pomiędzy numerkami. Ustalić można różne warianty gry – jedna pełna rozgrywka, kilka rozgrywek, lub gra do określonej ilości punktów, dlatego możemy potrzebować dodatkowej kartki i ołówka.

Wariant zaawansowany dla 2-6 graczy
W przeciwieństwie do normalnej rozgrywki, w której korzystamy z wszystkich 104 kart, w instrukcji podane są zasady opcjonalne dla 2-6 graczy, które wymagają więcej przemyślenia ruchów i pomniejszają nieco element losowości w grze. W wariancie tym wybieramy spośród talii wybieramy ilość kart dokładnie potrzebna do gry, np. dla 3 graczy – 34 karty – 10 kart do ręki każdego gracza i 4 karty reprezentujące początki rzędów. Wariant ten pozwala nam lepiej przewidywać ruchy naszych przeciwników i stosować nieco więcej strategii niż w normalnym.

6. bierze! – party game w pełnej krasie
Wolfgang Kramer popełnił grę naprawdę wyśmienitą – łączy ona losowość i taktyczne planowanie zagrywania kart. Mechanika gry sprawia, że do pewnego stopnia zaplanować można zagranie karty, ale nie da się przewidzieć wszystkiego, ponieważ nigdy nie wiemy, która z wyłożonych przez graczy karta będzie najniższa i zostanie zagrana jako pierwsza. Często podczas gry wystąpić może sytuacja, w której, przez jedną kartę, gracz zdobyć może dużo punktów ujemnych – sprawia to, że gra jest bardzo nieprzewidywalna co jest jedną z cech bardzo ważnych dla party games – na szczęście rozgrywa się więcej niż jedną rundę gry, więc jedno, czy dwa pechowe rozegrania nie wpływają tak znacząco na wynik końcowy.
Kupując grę, w celu zabawy w większym gronie znajomych musimy się zastanowić, czy rzeczywiście dobrze będziemy się bawić podczas rozgrywki i ja jedynie mogę powiedzieć o moich doświadczeniach – zabawa była przednia, a sama rozgrywka wszystkim się podobała.

Wady
Główną wadą 6. bierze! jest jej losowość, która nie ma wielkiego znaczenia jeżeli gracze mają odpowiednie podejście do gry, o czym wspominałem już wcześniej. Do wad można też zaliczyć za szybką rozgrywkę, choć osobiście nie uznaje tego za mankament – krótki czas rozgrywania pojedynczej rundy pozwala nowym graczom szybko się nauczyć zasad tej gry, dlatego jest to zarówno wada, jak i zaleta.

Zalety
6. bierze! jest przede wszystkim bardzo grywalna – oznacza to, że gra się nie nudzi po kilku rozgrywkach, bo każda kolejna jest inna od poprzedniej pomimo tak prostego mechanizmu gry. Drugą zaletą tej karcianki jest jej oprawa graficzna – może wydawać się to trywialne – karty są przejrzyste, cyfry narysowane w stylu komiksowym i bardzo łatwe do odczytania. Ostatnią z najważniejszych zalet 6. bierze! jest sama mechanika gry – wszystkim graczom, z którymi przyszło mi zagrać w tę grę, bardzo podobała się ta niepewność przed pokazaniem wszystkim kart, czy ciekawe zwroty akcji wynikająca z doboru kart przez innych graczy – jest to pozycja wyjątkowa.

Podsumowanie
Ostatecznie 6. bierze! bardzo mi się podoba i wiele osób z pewnością zgodzi się z moją oceną. Party games to pozycje niedrogie, mające na celu zapewnić dobrą rozrywkę trochę większej grupie graczy i te warunki, wydana przez G3 karcianka, spełnia.
9/10