Ora et Labora – videocast #147
Ora et Labora, czyli módl się i pracuj, to nowa gra autorstwa Uwe Rosenberga, która została bardzo szybko po premierze w pełni spolonizowana przez Lacertę. W tej grze, wcielamy się w zakonników, którzy rozbudowują klasztor i pobliskie budynki, wycinają lasy, wykopują torf i ciężko pracują. Jak zwykle gramy na punkty i jak zwykle, mamy tu do czynienia z grą cięższego kalibru. Zobaczcie czy Wam się spodoba i uzbrójcie się w cierpliwość – nieco się rozgradałem:)
Grę do recenzji przekazał sklep Meeple.pl
Podobają Ci się videocasty? Wesprzyj mnie!
Zalety:
- Dużo decyzji w turze gracza
- Fajny, sprawny mechanizm zwiększania produkcji dóbr podstawowych za pomocą kieratu
- Różne strategie zdobywania punktów, które zmuszają do planowania akcji i rozstawiania budynków jak najbardziej optymalnie
- Sprawny wariant 1-osobowy, który stawia przed nami całkiem spore wyzwanie
- Dwa różne tryby gry (francuski i irlandzki)
- Uczciwa cena
Wady:
- Plansze graczy są nieco cienkie i się lekko wyginają
- Po kilku partiach, przychodzi wrażenie, że kolejne partie w danym trybie są powtarzalne (te same budynki są dostępne, to samo należy robić)
- Brak konkretnego celu na początku gry, co wszystkich moich współgraczy męczyło przez kilka(naście) rund gry
- Z nowicjuszami gra może się mocno przeciągać
Moja ocena:
Informacje podstawowe
Tytuł: Ora et Labora
Autor gry: Uwe Rosenberg
Typ gry: gra ekonomiczna
Wydawca: Lacerta
Liczba graczy: 1-4
Wiek graczy: od 12 lat
Czas rozgrywki: 90-180 minut
Instrukcja: polska
Cena: 120zł
Rambo8: 
luz: 
Maciej: 
Kamil: 
Artur: 
Xeel: 
Scelto: 
kolderek: 
Czarek: 
Pietro
edrache
zuthen
rzabcio
Nikoś
samix
artur
Zeph
pan_satyros
trixer
Ciekawa (jak zawsze z resztą) recenzja. Zagmatwana instrukcja – zgoda w 100%, natomiast co do koła produkcji i kieratu się nie zgodzę, bo wg mnie są dobrze oznaczone (zarówno ramiona jak i koła mają narysowane sybole ludzików w ilości równej liczbie graczy).
Graliśmy z żoną jak na razie 6 partii “pełnych” dwuosobowych w wariancie irlandzkim i jak na razie obaw o powtarzalność raczej nie mam. Z każdą kolejną grą mam ochotę coś sprawdzić – a jakbym tu dał taki budynek, poszedł z produkcją w inną stronę itp., itd. to co by było…
Gra daje też dość ciekawą możliwość negatywnej interakcji między grającymi (a przynajmniej tak jest przy grze 2osobowej) dzieki genialnej w mojej opinii opcji wykorzystywania budynków przeciwnika, która dodatkowo balansuje rozgrywkę. Zakup jakiegoś budynku przez przeciwnika nie blokuje nam możliwości korzystania z niego, a czasem wręcz powoduje negatywne skutki dla właściciela gdy skorzystamy z kontraktu w odpowiednim momencie.
@Peth: Można się bawić w różne wykorzystywanie budynków, co do tego nie mam żadnej wątpliwości, ale na końcu wszystko się sprowadza do skutecznego rozstawienia budynków. Żeby zdobyć dużo punktów na produkcji trzeba poświęcić więcej tur, z mojego doświadczenia najlepiej jest po prostu stawiać wysoko-punktowe budynki i osady w strategicznych miejscach.
Dlatego ta ilość budynków jaka jest, a zawsze się pojawia, w końcu się “znudzi”, bo w końcu chodzi tutaj o skuteczne trzaskanie dużych ilości zasobów potrzebnych do budowy (i czasem wymiany na punkty).
Wookie, uczciwie mówiąc proste i przejrzyste tłumaczenie zasad chyba nie jest Twoją mocną stroną
Ale doceniam zmianę, do tej pory zasady objaśniałeś raczej oszczędnie. A poza tym recenzja bardzo ciekawa, wszystkie wady i zalety gry bardzo dobrze naświetlone.
Dwustronne żetony uznałeś za zaletę, fakt czasem nimi są, ale to też wada, przewrócisz stos i już nie wiesz, w która stronę były.
Co do przymusu żywieniowego to on częściowo jest. Jest faza osad, w czasie której możesz kupić nową osadę i jeśli nie kupisz to okazja przepada. Trzeba zatem zgromadzić dość surowców by kupić i to najlepiej kupić coś cennego – bo na byle co to zwykle wystarcza. Nie ma zatem przymusu, za który spotka Cię kara, ale jest przymus jeśli chcesz wygrać.
Od siebie dodam, że do ceny gry warto doliczyć koszt pudełka na żetony i ewentualne laminowanie kartek z pomocą.
Po pierwsze Wookie dzięki za videorecenzję – gra dosyć świeża, na pewno parę osób zastanawia się nad zakupem, a ten videocast może im pomóc w decyzji (ja już grę mam i oceniam ją na 9/10). Tłumaczenie zasad dokładniejsze niż zazwyczaj i bardzo dobrze, bo faktycznie startowanie z poziomu samodzielnego studiowania instrukcji jest dosyć trudne, choć do przeskoczenia – na 90% popełni się jednak większe lub mniejsze błędy podczas pierwszych rozgrywek. Ja znalazłem jeden błąd w Twoim tłumaczeniu zasad: punkty za osady liczy się dodając punkty na czerwonym tle danej osady plus punkty na czerwonym tle sąsiadujących budynków/osad, czyli w Twoim przypadku byłoby 5 punktów. Tak zrozumiałem tekst z instrukcji: “Aby wyznaczyć liczbę punktów dodatkowych należy zsumować (dla każdej osady osobno) liczbę punktów dodatkowych
tej karty z punktami dodatkowymi wszystkich sąsiednich kart budynków i osad oraz pól Morza”. Na początku też miałem wrażenie, że zbyt dużo punktów zdobywa się za wybudowanie budynków i osad, a dobra są gdzieś na uboczu, ale po kilku grach stwierdzam, że przetwarzanie dóbr i uzyskiwanie z nich znaczącej liczby punktów jest wykonalne i może dać zwycięstwo. A brak konieczności żywienia jest wg mnie plusem – trochę mniej stresu, mniej robienia czegoś bo musisz, za to bardziej można skupić się na realizowaniu swojej strategii i mnożeniu punktów. Zresztą Artur słusznie zauważył, że faza osad to taka łagodniejsza forma żywienia – jeśli się ją odpuści zbyt bardzo szanse zwycięstwa znacząco maleją. Jedyna obawa, że gra po kilkunastu, kilkudziesięciu partiach straci świeżość. Brak zmiennego setupu, fakt, że dostępne budynki w grze zależą jedynie od liczby graczy może sprawić, że brak zmiennych uwarunkowań upodobni rozgrywki do siebie. Jednak po 5 grach ja chcę grać nadal, mam jeszcze kilka pomysłów, strategii i póki co będzie nad czym przyjemnie się głowić. A w czasie samej rozgrywki wyborów jest mnóstwo, można sporo kombinować, ale bez wrażenia totalnego paraliżu decyzyjnego. Do wad dodałbym czas rozgrywki: przy wolniej myślących graczach 3h do 3,5h to standard. Ze swojej strony polecam.
Długo czekałem na tę recenzję. Pominąłem część wyjaśniającą zasady gry, bo grę znam.
Nie zgodzę się z Tobą, Wookie, co do sprawy powtarzalności gry. Nigdy nie wiemy, co zrobią nasi przeciwnicy. Jak nam gwizdną jeden z surowców, na który czailiśmy się już kolejkę czy dwie, to cała strategia idzie w las i trzeba kombinować od nowa. Podobnie z budynkami. Ktoś nam może zwinąć upatrzoną chałupę sprzed nosa i też trzeba myśleć od nowa. Oczywiście można zapłacić ziko czy dwa i wleźć do kogoś z butami, ale ten ktoś też ma zamiar korzystać z tych przybytków, co nam nie ułatwia sprawy.
Próbowałem strategii opartej na budowaniu jak największej ilości drogocennych budynków ułożonych sprytnie wokół osad, a ograł mnie kumpel, który produkował laterenki, które dają 8pkt. Koleżanka w tym czasie tworzyła jakieś tam miski i książki i kupowała wartownie za 20-25 pktów i była o krok od zwycięstwa. Każdemu z nas brakowało do zwycięstwa ~10pktów. Także strategii jest wiele, a trzeba je modyfikować co obrót kieratu.
Mi się gra kojarzy z Settlersami, w które grałem jak opętany. Może dlatego tak jej bronię.
Poza tym cena w stosunku do wagi gadżetów jakie otrzymujemy, jest świetna.
Co do miejsca na stole, to polecam zakup organizera do śrubek z Casto czy Obi, od razu się robi mnóstwo miejsca.
Pozdro!
Wookie, bardzo proszę o ocene Oli, jej oceny są bliższe mi niż Twoje.
@veljarek: Ola nigdy nie grała w Ora et Labora
Te “latarenki”, albo “lampki” to są relikwie ;-D
te video recenzje już nie są takie dobre jak kiedyś. Żegnam się z tą stroną – ADIOS! Chyba czytanie instrukcji jest już bardziej przejrzyste niż słuchanie Ciebie. Kiedyś było odwrotnie
Żegnam się z tą stroną – ADIOS!
@Kluchynsyn: Ha! Akurat z wartości merytorycznej tej recenzji (chodzi mi o opis wad i zalet gry) jestem dumny:)
ADIOS!
@Geko: Wiem, w trakcie nagrywania nie wszystkie nazwy od razu się przypominają
Witam,fajny videocast jak zwykle…co do samej gry to uważam,że instrukcja jest dobrze napisana (od ogółu do szczegółu),coś nowego ale dzięki temu uczymy się od zasad prostych i jak rozłożyć grę do bardziej skomplikowanych.To podejście akurat mi się podobało.Moim zdaniem gra świetna i “zarzut”,że nie wiemy co robić na początku (lub powtarzalność), można by przypisać większości gier np. Agricola, Puerto Rico czy np. Cywilizacja itp.Na początku byłem zdziwiony czemu karty są takie małe i plansze w porównaniu z innymi produkcjami Uwe,ale już wiem czemu…po grze na 2 osoby było ciasno, a na 4 zrezygnowaliśmy z uwagi na brak miejsca, a jakoś na podłodze nie wygodnie.Ja akurat polecam, po mimo pierwszych negatywny odczuć gra mnie przekonała tak samo jak Cywilizacja lub Puerto, poza tym cena 130 zl to nie majątek a w zamian dostajemy sporo. Jedna uwaga o wykonaniu (do producentów) gry…na drugi raz będę wymagał wymiany potarganych żetonów.Pozdrawiam i czekam na następne recenzje.
Wookie, wiem, że darzysz ogromnym uczuciem Kuźnię Gier, a oni ciebie
; ale kiedy zrecenzujesz w końcu ich nowość: ALCATRAZ?
@marco: Naprawdę chcę w to zagrać i zrecenzować. Ale Kuźnia wszystko co wyprodukuje od razu sprzedaje i napisali, że dostanę w lutym czy jakoś tak.
Także spokojnie
Mam Wookie do Ciebie pytanko czy możesz polecić mi jakąś grę 1 osobową i jakąś imprezową tak od 3 do 15 osób?
@Kluchynsyn: Adios, nikomu nie będzie tu ciebie brakowało synu!